PKN
Hervormde Gemeente te Ruinerwold
 
Uit de pastorie Uit de pastorie

Loslaten
Een koetsier zit op de bok. Hij heeft de teugels stevig in handen. De weg is lang, maar de reis verloopt voorspoedig. De menner gaat denken dat het rijtuig van hem zelf is. Tot plotseling degene die achter hem in het rijtuig zit, hem toeroept en zegt: “Stop hier maar”. Op dat moment wordt de koetsier boos. Hij beseft ineens dat hij niet de eigenaar van het voertuig is. Met andere woorden: We moeten leren aanvaarden dat wij niet alles kunnen regelen. Zelfs als wij de teugels stevig in handen hebben, is er altijd iets of iemand die meer te zeggen heeft. Dat kun je ‘God’ noemen, maar het is ook de wereld van machten en systemen om ons heen. In een wat eenvoudig boekje (‘De kerk loslaten’) uit 2006 las ik dat de mensheid momenteel een diepe crisis doormaakt. “We leven in een tijd van grote veranderingen. Ontwikkelingen volgen elkaar zo snel op dat het bijna niet meer valt te overzien. Er heerst verwarring en grote onzekerheid, zowel in het persoonlijke leven als in groter verband.“
Het kostte de schrijfster (Anneke Polkerman) geen enkele moeite om voorbeelden aan te halen. We hebben een economische crisis, een milieucrisis, een energiecrisis… en daar zou je nog rustig de vluchtelingencrisis en de crisis binnen Europa (Brexit, Turkije) aan toe kunnen voegen. Ook de kerk zit volgens de schrijfster in een crisis. Maar het ergste is dat wij als mensen ons in een identiteitscrisis bevinden door de ontdekking dat we niet alles kunnen bepalen.
 
“In deze tijd maken veel mensen in de westerse wereld een gang door de leegte, door de woestijn”. De schrijfster maakt een vergelijking met de 40 jaar dat het volk Israël rondtrok door de woestijn, voordat ze het beloofde land konden binnengaan. Er was droogte, er waren vijanden, er was grote onzekerheid over de vraag waar het naartoe gaat. Terug (naar de ‘goede oude tijd’ - ‘de vleespotten van Egypte’) kon het volk van God niet en in het land dat de Eeuwige ze had toegezegd, leefden reuzen en andere volken die bepaald niet op hun komst zaten te wachten. Wie bepaalt dan onze toekomst? Zo’n lastige periode maken wij momenteel in West-Europa door.
De grote wereldproblemen kunnen we niet direct oplossen, maar ze drukken zwaar op ons gevoel en ons geweten. Er is sprake van ‘secularisatie’ (ontkerkelijking), maar daarmee zijn de zorgen niet verdwenen. Vroeger konden we alles nog vol overtuiging bij God neerleggen in het vertrouwen dat Hij het wel op een nette of rechtvaardige manier zou regelen. Een gebed bracht uitkomst. Helaas werkt die oplossing voor veel mensen niet meer.
 
Het is ook de vraag of het ooit wel zo heeft gewerkt. Als mensen naar de kerk gingen, was dat vooral een manier om in zichzelf de rust te zoeken, een innerlijke vrede. En nog steeds zijn mensen op zoek naar een dergelijk houvast. Allerlei mogelijkheden worden ons aangereikt, zoals yoga, mindfulness, antidepressiva en mooie vakanties die even rust geven.
Belangrijker is echter dat we een levensvisie ontwikkelen waarbij we de eigen onmacht erkennen. We moeten weer leren afhankelijk (van ‘God’) te zijn.
De schrijfster geeft naast het voorbeeld van het rijtuig daarom nog een vergelijking. Die gaat over een koning die naar een wijze gaat met de vraag hoe hij God kan ontmoeten. “Daarvoor moet ik eerst weten wie u bent”, sprak de wijze. “Dat zie je toch. Ik ben de koning”. Maar de wijze nam daar geen genoegen mee. Ook het feit dat de koning getrouwd was en kinderen had telde niet. “Wie ben je nou écht?” vroeg de wijze nogmaals. Eindelijk gaf de koning het toe: “Dat weet ik niet”. Waarop de wijze zei: “Aanvaard dat je een kind bent van de Eeuwige”.
 
We zullen moeten leren loslaten. We hebben geen idee wat ons nog te wachten staat, maar we mogen er zijn zoals we zijn. “Als je weet wie je werkelijk bent en wat de reden van je bestaan is, raak je bevrijd van het aldoor maar zoeken naar jezelf”. Laat los wat je niet kunt en doe jezelf niet beter voor dan je bent. Daarom bid ik op de drempel van de kerkdienst vaak dat God ons wil aanvaarden als zijn kinderen.
We hebben als mensheid nog veel te leren en het Koninkrijk van God hebben we nog steeds niet bereikt. De weg is lang en misschien komen we er nooit. We blijven op zoek naar onszelf en toch ook naar het vertrouwen dat er een God is die ons leven draagt.
Ds. Roelof Kloosterziel.

terug
 
 

kerkdienst met Ds. J.W. Muis. Ruildienst met de Gereformeerde kerk Ruinerwold – Koekange.
datum en tijdstip 23-07-2017 om 10:00 uur
meer details

kerkdienst met ds. R. Kloosterziel
datum en tijdstip 30-07-2017 om 10:00 uur
meer details

 
Adres
Blijdenstein 3
7961 LH Ruinerwold
 
Kerkdiensten

Wij ontmoeten u graag in onze
dienst op de zondagmorgen;
aanvang: 10.00 uur.

Voor informatie over kerkdiensten in het algemeen.

Voor concrete informatie over de kerkdienst 

voor vervoer of oppas 

 

 
uit de pastorie

preek en
overweging

 
Contact met de kerk.

Bij vreugde en verdriet en
ledenadministratie






 
wacht u op bezoek?
 voor info
 
kaarsje aansteken

dit kunt u doen op zondag 
 
kerk(gebouw) ook voor u!
Geschikt voor bijzondere gelegenheden.
 
 
Twaalf Apostelenboom

in beeld en gedicht 
zie hier.
 
 
ANBI

Voor de ANBI gegevens
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.